جهل باطن۱.بسا کس ها که از نادان بریدندولی نادانی خود را ندیدند۲.نمی دانند با آن جهل باطنسیه روی اند و ظاهر رو سپیدند۳.بشر نادانی خود را بیابدهمان وقتی که طومارش بچیدند۴.همان هنگام که می گیرند ازو جاندو جان گیری که مامور حمیدند۵.بله اینند آنانی که خود رامیان خلق عقل کل بدیدند + نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم دی ۱۴۰۱ساعت 21:39&nbsp توسط سید احمد سعادتمند  | 

قوم و خویش۱.عالم و آدم همه نابود، بودبا اشارت های حق آمد وجود۲.کلهم هم می شود بعدا فنابس تو، مانی در حضور کبریا۳.آن زمان حال خود آور در نظرآن زمان را حال می باش با خبر۴.پیشگاه او چه داری گفتگوچون شوی با او به روزی روبرو۵.این ملاقات با خداوند جهانپیش می آید عبث کذبش ندان***۶.چون که داری این چنین روزی به پیشباش اکنون با خدایت قوم و خویش + نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم دی ۱۴۰۱ساعت 21:47&nbsp توسط سید احمد سعادتمند  | 

خطای آدم(ع)۱.چو آدم را خدا داد جسم و جانیبشد آدم عباد پر توانی۲.به شدت گشت شیدای خدایشسزاوار بنده ای نیکو برایش۳.خداوند کرد آزمونش به حوا(ع)که آیا می دهد او را به دل جا۴.چو آدم دید حوا را به یک دمنهاد او را به جان و دیده محکم۵.برفت دین و دلش در مهر حواگرفت او را شریک ربش الله۶.تاسف بار آدم دل به او بستبشست با دیدنش از رب خود دست۷.سپس با میوه ای هم امتحان شدبخورد زآن میوه و از نادمان شد۸.چنین کرد او که شد رانده زدرگاهگرفته شد ازو آن وصل و آن جاه۹.سرانجام جا گرفت بر خاک این داربه حال گریه و هجران دلدار۱۰.بگریید تا ببخشد رب هستیبه عمری گشت کارش رب پرستی۱۱.پس از او نسل خوبش همچو او کردبه گریه ایزدان را آرزو کرد۱۲.به چیزی غیر حق گر دل نبستیستائی اهل حقی، حق پرستی + نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم دی ۱۴۰۱ساعت 22:1&nbsp توسط سید احمد سعادتمند  |